Blog 3: Dubbelspel
130 deelnemers verdeeld over 3 categorieën met allemaal dezelfde ziekte. Ik raad elke neuroloog, verpleegkundige of behandelaar aan om hier minimaal een keer onderdeel van te zijn. De gemiddelde arts ziet zijn patiënt hooguit 15 tot 30 minuten per consult en dan waarschijnlijk niet meer dan eens per maand. En dat is ruim geschat. Wat ik hiermee wil zeggen is dat als je 3 dagen achter elkaar 12 uur per dag mensen kunt observeren in hun hele doen en laten, dan krijg je elk facet van hun doen te zien en ook het laten mis je niet.
De dag fit beginnen, samen eten waarbij je de gesprekken aan tafel kunt gebruiken om de cognitie, de spraak en het gelaat te observeren, het lopen, de balans, het reactie- en uithoudingsvermogen tijdens het beoefenen van de sport kunt analyseren en verder je kennis en de deskundigheid gebruikt om niet alleen de zieke te adviseren maar ook hun verhalen te gebruiken voor onderzoek. Alles onder een dak.
Bij deze groep mensen wil je eigenlijk niet horen. De manke, trillende, gebochelde, niet verstaanbare schuifelenden ontwijk je liever. Ik zit ook ‘liever’ aan tafel met mijn prachtige gezin of met succesvolle personen waarmee ik indruk kan maken of met een bekend artiest waarmee ik dan op de foto ga voor op Facebook. Dat is pas een post die veel likes krijgt... Nu ben ik zover dat mij het niet uitmaakt met wie ik aan tafel zit. Het is mij om het even, het gaat om de saamhorigheid die voor een goed gevoel zorgt.
Ik koos ervoor om samen met Maik te tafeltennissen in een dubbelspel. Ook hij had, net als ik, nog niet zo lang geleden een ‘normaal’ leven. Die verbondenheid en het samenspelen zorgde voor een bepaalde sfeer, een saamhorigheid die mij stimuleerde om mijn uiterste best te doen om te winnen, terwijl dat vooraf echt niet mijn doel was. Zijn enthousiasme en motivatie om ervoor te gaan nam ik zomaar over...
Met mijn paar weken ‘les’ heb ik laten zien dat je er samen iets moois van kunt maken. De kick om te winnen was plotseling wel aanwezig. En dat niet eens voor mijzelf, maar voor het ‘feel good moment’ om daar samen op het podium te staan. We haalden brons!