Blog 1. ‘Wir haben es geschaft'

Gisteravond arriveerden wij op de plaats van bestemming. De route die we gereden hebben is bijzonder te noemen. Er waren nogal wat hindernissen, maar je weet dat kan gebeuren. Daarom vertrek ik liever zonder veel te plannen... 

De enige zekerheid die we dachten te hebben was de gereserveerde treincoupé in de IC van Hamburg naar Berlijn. Maandagavond om half 6 uur op perron 1 in Hamburg zijn, dat was de bestemming. 

Met te weinig lucht in de banden vertrokken we richting Aken. Behoorlijk trots waren we op onszelf omdat we beiden als notoire telaatkomers op tijd vertrokken waren. Het parcours vervolgde met allereerst omleidingen, vertraging , geen licht op de fiets, een valpartij en als hoogtepunt een staking in Hamburg. Daarmee verviel de enige zekerheid.

Na een bezoek aan het reiscentrum kregen we een andere reismogelijkheid aangeboden, maar dan zonder fiets. Oké, beetje moeilijk, fietsen zonder fiets, dus terug voor een nieuw en hopelijk beter advies. Na anderhalf uur wachten bleek deze mevrouw alleen postzegels te verkopen. We besloten niet verder te fietsen want de afstand tussen Hamburg en Berlijn is te groot om in 2 dagen te fietsen. We waren moe en hadden honger. 

Na een hele korte nacht zijn we vanaf Hamburg ’s morgens vroeg vertrokken, zonder kaart, richting Hitzacker. Fietsen wilden we, geen drukke treinreizigers om ons heen. Deze plaatsnaam was onbekend bij lokale bewoners dus al heel gauw lieten we Hitzacker links liggen en fietsten we rechtsaf richting, uhhh... Luneberg. Dat bleek een goede keuze want een vriendelijke meneer uit Antwerpen verkocht mij op deze route de lucht die de banden van de fiets zo dringend nodig hadden. 

Het vooraf gereserveerde kaartje wilde ik natuurlijk omruilen want ik ben nogal principieel op dat gebied. Omdat mijn concentratie niet optimaal is een rumoerige omgeving, koos ik voor een wc op een tankstation. Vanuit het toilet konden we uiteindelijk een trein boeken met fiets van Luneberg naar Berlijn. Aankomst om 20 uur. Perfect, dachten we. Maar ook deze gedachte bleek niet te kloppen. De overstap met tassen en fietsen ging prima, maar de trein reed niet verder dan 3 haltes voor de Hauptbahnhof. Er was brand, net in die tunnel waar wij doorheen moesten! Daar stonden we op spoor 41 aan de verkeerde kant van Berlijn. Eindstation!?! De liften werkten niet dus de fiets moest mee de trap omlaag. De gehele rit bleek uiteindelijk 4 uren langer te duren dan gepland. We arriveerden om 22 uur. 

Ik vergelijk deze reis met mijn gewone leven. Je neemt je vanalles voor, je plant en gaat vooruit, totdat er iets gebeurd waardoor je plan bijgesteld moet worden of helemaal niet kan doorgaan. Als je bestemming niet veranderd zul je een andere planning moeten maken...

Op naar de volgende dag.